اخبار و مقالات

آگهی‌ها

کالاها

شرکت‌ها

قیر (Bitumen)

خریدار: :  آرمان تجارت

200   تن تماس بگیرید   
پیشنهاد فروش

اتانول (Ethanol)

خریدار: :  آرمان تجارت

1   لیتر تماس بگیرید   
پیشنهاد فروش

دوده صنعتی (Carbon Black)

خریدار: :  هیرودشیمی

1   کیلوگرم 138,000  ریال  
پیشنهاد فروش

اسید فسفریک (Phosphoric Acid)

خریدار: :  کیمیا تهران اسید

1   لیتر تماس بگیرید   
پیشنهاد فروش

EVA

فروشنده: :  توسعه صنعت پتروشیمی طبرستان

1   کیلوگرم تماس بگیرید   
سفارش خرید

ورق استنلس استیل (Stainless Steel Plate)

فروشنده: :  فیروز تجارت باران

1   کیلوگرم تماس بگیرید   
سفارش خرید

کائولین (Kaolin)

فروشنده: :  بازرگانی مشیر ایده

1   تن تماس بگیرید   
سفارش خرید

استون (Acetone)

فروشنده: :  نویان شیمی

1   کیلوگرم تماس بگیرید   
سفارش خرید

پلی الکترولیت (کاتیونی، آنیونی)

فروشنده: :  فیروز تجارت باران

1   کیلوگرم تماس بگیرید   
سفارش خرید

اسید فسفریک (Phosphoric Acid)

فروشنده: :  علمی سازان پارت

1   کیلوگرم تماس بگیرید   
سفارش خرید

EVA

فروشنده: :  توسعه صنعت پتروشیمی طبرستان

1   کیلوگرم تماس بگیرید   
سفارش خرید

ورق استنلس استیل (Stainless Steel Plate)

فروشنده: :  فیروز تجارت باران

1   کیلوگرم تماس بگیرید   
سفارش خرید

بازار ارز چگونه آرام می‌گیرد؟ارز 

بازار ارز چگونه آرام می‌گیرد؟

علی اصغر سمیعی
این سوال مطرح است که آیا در شرایط تحریم می شود نرخ ارز را کنترل کرد؟

اگر منظور از کنترل بازار ارز، نگه داشتن مصنوعی و دستوری قیمت‌ها باشد، بنده هیچ گاه آن را توصیه نکرده‌ام و توصیه نمی کنم و این کار را اصولی و صحیح ارزیابی نمی کنم.
کنترل بازار ارز با وجود تفاوت فاحش نرخ بهره و تورم در کشور ما و کشورهای حوزه دلار ، همانند این است که بخواهیم یک رودخانه خروشان را که دائم از جاهای مختلف و کوهسارهای مختلف به آن آب وارد می شود، کنترل کنیم. اگر حتی چندین سد بر روی آن رودخانه گذاشته شود، با توجه به اینکه آب رودخانه دائم در حال ازدیاد است، این سدها شکسته می شود؛ مگر اینکه از حجم آبی که به آن رودخانه وارد می‌شود، کاسته شود.
وقتی در مدت ۴۱ سال نرخ تورم در کشور به طور متوسط بیش از ۲۱ درصد باشد و حجم نقدینگی در همین مدت سالانه بیش از ۲۵ درصد باشد، چگونه می شود این رودخانه را آرام کرد؟ حالا چه در تحریم باشیم یا نباشیم.
اتفاقا زمان های نبودن در تحریم کمکی به بهبود اقتصاد کشور نکرد. وقتی تحریم نبودیم، با وجود درآمدهای هنگفت نفتی، مسوولین اقتصادی مغرورتر و غافل تر بودند و معمولاً با تزریق دلارهای نفتی به جامعه و کنترل مصنوعی قیمت ها، باعث گمراهی مردم و فعالان اقتصادی کشور می شدند.
اتفاقا تحریم‌ها از یک جهت می‌تواند برای کشور ما امری مبارک باشد، به طوری که می‌تواند مسئولین اقتصادی کشور را بیدار کند تا چشمشان به واقعیت‌ها بینا شود و سرمایه های واقعی کشور را ببینند. سرمایه های واقعی هر کشور اعتماد مردم آن کشور است. در شرایط تحریمی فعلی هم اگر مسئولین اقتصادی بخواهند، می توانند از نیروهای نهفته مردم سود ببرند و همه مشکلات را مانند پر کاهی از سر راه بردارند ،
در همین حالی که من و شما در حال نوشتن و خواندن این مطلب هستیم، چندین میلیارد دلار ارزهای خارجی به صورت اسکناس در گاوصندوق های دفاتر و منازل مردم و در صندوق های امانات بانک ها وجود دارد که هیچ سودی برای صاحبان آن و برای کشور ایجاد نمی کند و منافع آن فقط به بانک‌های مرکزی کشورهای صاحب آن ارزها می رسد و چندین برابر آن هم ذخایر و اعتبارات و سرمایه های ایرانیان در خارج از کشور هست.
در حالی که اگر مردم به سیستم های بانکی کشور اعتماد داشته باشند، آن پول‌ها وارد چرخه اقتصادی کشور خودمان می‌شود و لازم هم نیست که حتما تبدیل به ریال شود. در همان حالت ارز هم می‌تواند باشد و در خدمت فعالیت های اقتصادی در کشور قرار گیرد و در خدمت رونق فعالیت های مختلف از جمله کشاورزی و دامداری و صنعتی و بانکداری کشور قرار گیرد یا به عنوان قرض به دولت داده شود، ولی شرط آن بازسازی اعتماد مردم است
متاسفانه در خیلی از موارد به خاطر سودهای مقطعی و کوچک به این سرمایه بزرگ یعنی اعتماد مردم لطمه وارد شده است. گاهی بانک ها این ضربه را وارد کرده اند و گاهی هم سایر نهادها. مثلا بانک ها در مقطعی از دادن ارز و طلای سرمایه گذاری شده توسط مردم نزد آنها خودداری کردند و فقط حاضر شدند معادل ریالی آن را، آن هم نه به قیمت واقعی، بلکه به قیمت دولتی و دستوری به مردم بدهند و اداره مالیات هم گاهی با تصمیم های خلق الساعه به گرفتن مالیات های تعریف نشده اقدام کرده که هرچند سود و درآمدی را برای آنها در مقطعی از زمان به وجود آمده، ولی در واقع از اعتماد مردم هزینه شده و این کار مثل این است که برای خریدن یک آب نبات سکه‌های زرین را از دست بدهیم.
* رییس اسبق کانون صرافان

خبرآنلاین

نظرات (1) کاربر عضو:  کاربر مهمان: 
بهرام شناسه نظر: 331784 2 مهر 1399 - 13:37

پرداخت سود ده درصدی به دلار به سپرده های دلاری، میتواند سرعت نرخ رشد قیمت دلار را کندتر کند،فرضا بانکها به جای سپرده دلار همان دلار را پس دادند سود چهار درصد رقمی نیست مردم بخواهند دلارهای خانگی را بانکی کنند حتی اگر مالیاتی نباشد و تصمیمات عجیب و دلار مصادره کن و دلار قاچاق است و غیره هم فرضا تضمین کنند وجود ندارد، گام اول سود بالای ده درصد به سپرده های ارزی است، بعد تصویب و تضمین کنند قانونی نخواهد بود که سرمایه ها و سپرده های دلاری را قاچاق دسته بندی کند این میتواند سرعت رشد قیمت دلار را به مراتب کاهش دهد،ضمنا از عزیزان استدعا دارم از بازگو کردن مسائل سهل الحل خودداری کنند تا ذهن مردم منحرف نشود وقتی شما عنوان میکنید تورم بیست درصد سالانه عامل رشد قیمت دلار است مردم هفت تومان دلار سال 1358 را در ماشین حساب یا چرتکه یا روی کاغذ ضربدر صد و بیست درصد میکنند ادامه میدهند تا سال 1399به دوازده هزار تومان میرسند از طرفی ارزش دلار امریکا هم از سال 1979تا الان یک بیستم شده یعنی هر اونس طلای صد دلاری امروز به دو هزار دلار رسیده تقسیم دوازده هزار به بیست میدهد ششصد آنوقت مردم تصور می کنند قیمت واقعی دلار ششصد تومان است،یا وقتی میگویید قیمت واقعی دلار بیش از این است، مردم حساب میکنند حقوق و دستمزد سال 1355 ماهانه هزار تومان معادل ده مثقال طلا(هر مثقال طلا سال 1355 صد تومان بود)بوده الان مزد دو میلیون است پس قیمت واقعی هر مثقال طلا باید دویست هزار تومان باشد پس قیمت واقعی هر دلار هفتصد تومان است اما اگر این مسائل مطرح نشود خیلی توقعات در اذهان شکل نمیگیرد،اگر قرار است دلار گران شود و هشداری در این زمینه قرار است داده شود به نظر من در صلاحیت جراید نیست اعلام کنند که قیمت واقعی دلار(یعنی قیمت تسعیر آینده)چقدر است، مردم خودشان از طریق روابط کاری و آشنایی و فامیلی که معتمد آنها هستند مطلع خواهند شد

ادامه
ارسال نظر
حداقل 3 کاراکتر وارد نمایید.
ایمیل صحیح نیست.
لطفاً پیوند مرتبط را کامل و با http:// وارد کنید
متن نظر خالی است.

wait...

تبلیغات متنی